Sawaddee Ka Diary!

ไม่มีข้ออ้างเลย เพราะมันเหมือนเดิม
จะบอกว่าสบายดีก็ไม่ได้ เพิ่งไปเช็คร่างกายมาที่พญาไท 2
ปรากฎว่าเป็น โรคโลหิตจาง เวรกรรมจริงๆ

ก็พยายามจะกินผักใบเขียว กับกินนมเยอะๆ 
ตอนนี้ก็สนุกดี ทำงานกับเพื่อนร่วมงานที่ไม่จริงใจ
มีทั้ง ชิงดีชิงเด่น ( ทั้งที่ไม่มีให้เทียบเราไม่ติด)
นกสองหัว  ต่อหน้ากับเราพูดี ลับหลังก็ . . . อีกอย่าง


เบื่อมากๆ อีกเรื่อง คือมีเพื่อนร่วมงานชอบซื้อของ
ตามเราเกือบทุกอย่าง แต่งตัว เสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า นาฬิกา
ตามเราเห็นๆ ที่สำคัญก็คนเดียวกับคนที่ชอบจะแย่งแฟนเรานั่นละ


วันนั้นเขาก็มา วีนแตกใส่วิน เฉยเลย . . วินไม่รู้เรื่อง งง เลย
เขาพูดถึงขนาดว่า วินเป็นใครมาจากไหน อยู่ไม่ได้ก็ออกไป

เอ้า วินลืมบอกไปว่า  อ๋อ .. พอดีเป็นแฟนลูกเจ้าของโรงเรียนคะ
ไม่ได้เป็นขี้ข้ารับเงินเดือนเหมือนเมิง ..

แต่ไม่ได้พูดก็มห้ผู้ใหญ่เขาเคลีย
มันพูดว่า วินอยู่มันก็จะออก

ป่านนี้ก็ยังเห็นหน้าด้าน อยู่อยู่เลย ผู้ใหญ่ก็ทำทัณฐูบนอยู่

แต่ก็นะ . .  ถ้าวินรู้ว่าตัวเองผิดขนาดนี้ ไม่หน้าด้านอยู่หรอก อายอ่ะ ..

นี่ก็จะเปิดเทอมอีกเทอมแล้ว เทอมสุดท้ายแล้ว ไม่รู้จะสมัครอะไรดี
วินไม่อยากทำงานที่นั่งโต๊ะ ไม่ได้สนุกกับชีวิตเท่าที่ควร
จะสมัครแอร์ก็ยังไม่ได้ เพราะฟัน ต้องปีหน้า อีกทั้งปีเลยนะ

 . . .. แงแงแงแงแงแง

ธันวานี่ น้าจะให้เป็นพิธีกรในงานแสง สี เสียง เวทีของดนตรีไทย
พากย์ภาษาอังกฤษ ด้วย เท่ไปเลยเนอะ 5555

เป็นใบเบิกทางแล้วกัน เพื่อคนอื่นอยากได้ไปทำงานด้วยนะ




อัพเดตก่อน
ตัดผมมาใหม่ ไฉไลกว่าเดิม ที่สำคัญผมยาวแล้วนะคะ

winberber -
26 ต.ค. 2552 เวลา 21:36 น.